கடவுளின் கை

 

பாகம் 4: திரும்பல்

வீடு திரும்பினான் அர்ஜுன். இரவு இரண்டு மணி. கவிதா விழித்திருந்தாள்.

"எங்க போனீங்க?" என்று கேட்டாள்.

"கோவிலுக்கு."

அவள் அவன் கண்களை பார்த்தாள். ஏதோ மாறியிருந்தது.

"நாளைக்கு என்ன பண்றோம்?" என்று கேட்டாள்.

"வீட்டை விட்டுடலாம் கவிதா. என் பெருமைக்கோ, மத்தவங்க என்னன்னு நினைப்பாங்கன்னு பயப்பட்டோ, வாழக்கூடாது. அம்மா வீட்டில் தங்கலாம். புதுசா ஆரம்பிக்கலாம்."

கவிதா ஒரு நிமிடம் பார்த்தாள். பிறகு நன்னா சிரித்தாள். "இந்த முடிவை எடுக்க எவ்வளவு நாள் ஆச்சு உங்களுக்கு."

அவனும் சிரித்தான். முதல் முறையாக — மனசு விட்டு.

---

பாகம் 5: புதிய பாதை

அர்ஜுனின் அம்மா வீட்டில் ஒரு சின்ன அறையில் குடியேறினார்கள். அவமானம் இருந்தது. சுற்றத்தினர் பேசினார்கள். ஆனால் அர்ஜுன் தினமும் காலை ஐந்து மணிக்கு எழுந்தான். கோவிலுக்கு போனான். பிரார்த்தனை செய்தான். பிறகு வேலை தேடினான்.

பெரிய வேலை இல்லை — ஒரு அச்சகத்தில் கணக்கு எழுதும் வேலை கிடைத்தது. ஊதியம் குறைவு. ஆனால் தினமும் போனான்.

மாலையில் வீட்டில் தட்டச்சு இயந்திர பழுது பார்ப்பான் — கல்லூரியில் படிக்கும்போது கற்றுக்கொண்ட திறமை. இரவில் ஒரு சிறு நோட்புக்கில் எழுதுவான் — என்ன தொழில் செய்யலாம், எங்கே தவறு செய்தோம் என்று.

ஆறு மாதம் கழித்து, அந்த அச்சகத்தின் உரிமையாளர் அவனிடம் வந்தார்.

"அர்ஜுன், என் கணக்கு வேலை நீ பாத்துக்கிட்டே, என் நஷ்டம் மூன்று மடங்கு குறைஞ்சிருக்கு. நீ என்ன பண்ற?"

"சாமி, வீணான செலவை கண்டுபிடிச்சு சொல்லிட்டேன்."

"என்னோட பார்ட்னர் ஆவியா?"

அர்ஜுன் அதிர்ச்சியாய் பார்த்தான்.

பாகம் 6: அம்மு கேட்ட கேள்வி

அன்று இரவு வீட்டில் எல்லாரும் சாப்பிட உட்கார்ந்தோம். அம்மு அப்பாவின் கைகளை பிடித்தாள்.

"அப்பா, நான் ஒரு கேள்வி கேக்கணும்."

"கேளு மா."

"நாம் ஏழையா இருந்தோமே — அது கடவுள் தண்டிச்சதா?"

அர்ஜுன் ஒரு நிமிடம் யோசித்தான்.

"இல்ல மா. கடவுள் நம்மை தயார்படுத்திட்டிருந்தான். கஷ்டம் வரும்போது, நாம் உள்ளே இருக்கிற பலத்தை கண்டுபிடிக்கிறோம். நான் அந்த வலியில்தான் என் திறமையை கண்டுபிடிச்சேன். நீ இல்லாட்டா இந்த வீட்டையே விட்டு தப்பிச்சிருப்பேன் — நீ சொன்ன வார்த்தைகள்தான் என்னை நிறுத்தி வச்சுச்சு."

அம்மு கண்கள் மிரண்டன. "நான் என்ன சொன்னேன் அப்பா?"

"'நீங்க எல்லாத்தையும் சரி பண்ணுவீங்க' — அது மட்டும்தான் சொன்னே. ஆனால் அந்த நம்பிக்கை என்னை காப்பாத்திச்சு."

கவிதா கண்ணை துடைத்தாள்.

---

பாகம் 7: வெற்றியின் வாசம்

இரண்டு வருடம் கழித்து, அர்ஜுனின் அச்சக கூட்டாண்மை நல்லா நடந்தது. கடன் அடைத்தான். புது வீடு வாங்கினான் — சின்னதாக, ஆனால் அவன் சம்பாதித்தது.

வீட்டுக்கு வந்த முதல் நாள், வாசலில் நின்றான். கவிதா பூ வைத்து தோரணம் கட்டினாள். அம்மு "அப்பா நம்ம வீடு!" என்று கத்தி உள்ளே ஓடினாள்.

அர்ஜுன் வானை பார்த்தான்.

நன்றி சொன்னான் — வார்த்தைகள் இல்லாமல்.

மனசு முழுக்க ஒரே ஒரு உணர்வு நிரம்பியது:

"கடவுள் கை விடவில்லை. நான்தான் பயந்து நழுவ நினைத்தேன்."